Copycat

Onlangs zaten drie kinderen van vrienden in de auto en Sofie zat zich zo waar te beklagen bij broer en zus dat Pierrot haar steeds naäapt. Pierrot had helemaal niet door waarover hun gesprek ging, dus sloeg hij niets vermoedend zijn knieën over elkaar net als Sofie. Sofietje raakte danig geïrriteerd dat ze nog maar eens de hulp van Thomas inriep. Hij wilde haar geruststellen. "Pierrot kopieert me ook altijd. Hij fietst zoals ik, hij voetbalt zoals ik, hij eet wat ik eet." Omdat Sofie het toch nog steeds vervelend vond, werd de raad van een mama ingeschakeld. "Dat doet hij om van jullie te leren, hij leert hoe je kan fietsen, hij leert hoe je kan voetballen, hij leert hoe je kan zitten..." Het probleem leek opgelost. Maar zus en broer hadden het wel bij het rechte eind. Sinds Pierrot vaker met Thomas rondhangt (die met veel overtuiging de zorg van zijn drie jongere zussen op zich neemt en met nog meer plezier ook Ophélie een handje helpt), stelt hij zich op als de beschermheer van zijn zusje. Hij grijpt haar hand als ze uit wandelen gaan, hij duwt haar bij haar billen omhoog om haar in de autostoel te hijsen, hij kust haar verdriet weg, hij plukt haar van de grond af (nadat hij haar voor de zoveelste keer neermaaide met de fiets). En Ophélie laat het zich allemaal welgevallen. Meer nog, ze slaat ook aan het kopiëren, kijkt net zo boos als iets haar niet zint, verstopt zich achter de kast rond bedtijd, stroopt onhandig haar kleren uit en probeert af en toe ook eens Pierrots capoeirastunts. En Pierrot vindt het allemaal wel OK, want "Ophélie is aan het leren, hé, mama..." Smart boy.