... elkaar Gentse waterzooi voeren. Starring Lady en de Vagebond.
maandag 31 augustus 2009
Terug naar school
De eerste schoolweek zit erop en je zou denken dat de routine dan alweer mooi ronddraait. Niets is minder waar. Een paar leden van het gezin ondervinden drastische aanpassingsverschijnselen. Er vloeiden afgelopen week meer tranen dan water door de plaatselijke tunnels.
Pierrot stapte op maandag nochtans vol spanning zijn nieuwe klas binnen. Naar eigen zeggen maakte hij na een kwartier al twee nieuwe vrienden. Een vlotter begin kan niet. Was het nu net niet van 'die witte', zoals hij de assistente van zijn juf noemt. Zelfs moeder heeft wat last met de rijzige grijzende stiff-upperlip pratende Engelse dame die nu net elke keer als Pierrot een traantje dreigt te plengen, te hulp komt snellen. Water op een hete plaat.
Voor Ophélie is school 'niet leuk', tout court. Veel liever wil ze bij mama blijven en om dat te verkrijgen, huilt ze haar hart uit haar lijf. En als mama haar dan eindelijk komt ophalen, snikt ze nog het hele eind naar huis na. Je weet maar nooit wat het effect daarvan op moeders is.
En ook ik vertoon drastische aanpassingsverschijnselen. Het vroege opstaan hangt in de kleren, het goochelen met tijd nog meer. Rond een uur of 8 heb ik mijn wagen volgeladen met schoolgaande kinderen en werkende echtgenoten. Tegen 9.30 rijd ik met een lege laadbak de garage in. Is het goed en wel 11.30? Het hele lied begint van voorafaan.
Iemand verwonderd dat we op zondagavond met zijn allen zitten te pruillippen dat het weekend voorbijvloog?
Pierrot stapte op maandag nochtans vol spanning zijn nieuwe klas binnen. Naar eigen zeggen maakte hij na een kwartier al twee nieuwe vrienden. Een vlotter begin kan niet. Was het nu net niet van 'die witte', zoals hij de assistente van zijn juf noemt. Zelfs moeder heeft wat last met de rijzige grijzende stiff-upperlip pratende Engelse dame die nu net elke keer als Pierrot een traantje dreigt te plengen, te hulp komt snellen. Water op een hete plaat.
Voor Ophélie is school 'niet leuk', tout court. Veel liever wil ze bij mama blijven en om dat te verkrijgen, huilt ze haar hart uit haar lijf. En als mama haar dan eindelijk komt ophalen, snikt ze nog het hele eind naar huis na. Je weet maar nooit wat het effect daarvan op moeders is.
En ook ik vertoon drastische aanpassingsverschijnselen. Het vroege opstaan hangt in de kleren, het goochelen met tijd nog meer. Rond een uur of 8 heb ik mijn wagen volgeladen met schoolgaande kinderen en werkende echtgenoten. Tegen 9.30 rijd ik met een lege laadbak de garage in. Is het goed en wel 11.30? Het hele lied begint van voorafaan.
Iemand verwonderd dat we op zondagavond met zijn allen zitten te pruillippen dat het weekend voorbijvloog?
woensdag 26 augustus 2009
De paadjes worden nat
Geen wonder dat men hier slechts één woord heeft voor regen. Het komt ook nooit anders dan met bakken uit de lucht vallen (als het al een keer wil vallen). De stevige windstoten als intro, een dreigende lucht overladen met donder, bliksemschichten, pijpenstelen als intermezzo en een broeierige zon alsof ze nooit is weggeweest als orgelpunt. Het orkest lijkt iedere keer weer feilloos gedirigeerd.
Gek hoe alleen de lokale overheid steeds wordt verrast door dit voorspelbare scenario. Hoe gewaarschuwd kan een man zijn: het regenseizoen loopt van augustus tot, nu ja, diezelfde maand augustus. En toch. Geen enkel gootje werd getrokken, geen zand geruimd, geen afwatering.
Al na de eerste plensbui gutsen grote golven modder Dakar onder. Het asfalt wordt omhooggestuwd door water dat geen kant op weet. In dit seizoen is het niet eens een slecht idee te hebben geïnvesteerd in een hogere 4x4. Dezer dagen komt het water de huizen in de duurste wijk van Dakar tot aan de lippen. De hoofdweg staat er kniehoog onder water. Pierrot kreeg natte voeten toen we er met de auto doorheen zwommen. Afvoerputjes van bad en lavabo maken sputterend gorgelgeluiden en viesgeurend regenwater komt plots bovenborrelen. Uit alle kieren en gaten golft water binnen. Balkons hellen de verkeerde kant op, bij het hoogstgelegen punt zitten afwatergaten. Water zal en moet in huis vloeien.
Zodoende werden we zeeziek vanochtend toen we onze benen over de bedrand gooiden: enkelhoog in water. Schip ahoy.
De gloednieuwe tunnels op de Corniche kunnen het water niet slikken. Is dat daar een auto die kopje onder gaat?
Gek hoe alleen de lokale overheid steeds wordt verrast door dit voorspelbare scenario. Hoe gewaarschuwd kan een man zijn: het regenseizoen loopt van augustus tot, nu ja, diezelfde maand augustus. En toch. Geen enkel gootje werd getrokken, geen zand geruimd, geen afwatering.
Al na de eerste plensbui gutsen grote golven modder Dakar onder. Het asfalt wordt omhooggestuwd door water dat geen kant op weet. In dit seizoen is het niet eens een slecht idee te hebben geïnvesteerd in een hogere 4x4. Dezer dagen komt het water de huizen in de duurste wijk van Dakar tot aan de lippen. De hoofdweg staat er kniehoog onder water. Pierrot kreeg natte voeten toen we er met de auto doorheen zwommen. Afvoerputjes van bad en lavabo maken sputterend gorgelgeluiden en viesgeurend regenwater komt plots bovenborrelen. Uit alle kieren en gaten golft water binnen. Balkons hellen de verkeerde kant op, bij het hoogstgelegen punt zitten afwatergaten. Water zal en moet in huis vloeien.
Zodoende werden we zeeziek vanochtend toen we onze benen over de bedrand gooiden: enkelhoog in water. Schip ahoy.
De gloednieuwe tunnels op de Corniche kunnen het water niet slikken. Is dat daar een auto die kopje onder gaat?
dinsdag 25 augustus 2009
Karretje dit karretje dat
Dat de kinderen iedere keer als ze in België vertoeven een halve cultuurshock ondergaan, doet geen mond openvallen. Als ze hier terugkomen wordt de schok des te groter, want de wereld is er niet zoals ze tijdens de vakantie ingelepeld hebben gekregen.
Een week in Volkegem betekent op dinsdag dingdongdeine. Ophélie rent naar de voordeur: de grrroentekoarrr, de grrroentekoarrr. Op woensdag: schune vessche mosselen, zoeten bakharing, ingelegde rog, ingelegde paling, makreel, schelvis met of zonder mayonaise. Ophélie rent naar de voordeur: de vessskoarrr, de vessskoarrr. Op donderdag geruisloos, maar niet onopgemerkt, Ophélie rent naar de voordeur: de vuilniskoarrr, de vuilniskoarrr. En alle zonnige dagen daartussenin: Mr Sandman, pingpingpingpong. Ophélie rent naar de voordeur: de ijskoarrr, de ijskoarrr.
Terug van weg gaat het leven ook voor haar zijn normale gang. Op dinsdag tuutuut... de grrroentekoarrr. Neenee, zeg ik dan, een taxi. Op woensdag tuutuut... de vessskoarrr. Neenee, zeg ik alweer, een taxi. Op donderdag tuutuut... de ijskoarrr. Neenee, zeg ik nogmaals, een taxi. Op vrijdag tuutuut... een taxi? Neenee, zeg ik, de vuilkoarrr.
Een week in Volkegem betekent op dinsdag dingdongdeine. Ophélie rent naar de voordeur: de grrroentekoarrr, de grrroentekoarrr. Op woensdag: schune vessche mosselen, zoeten bakharing, ingelegde rog, ingelegde paling, makreel, schelvis met of zonder mayonaise. Ophélie rent naar de voordeur: de vessskoarrr, de vessskoarrr. Op donderdag geruisloos, maar niet onopgemerkt, Ophélie rent naar de voordeur: de vuilniskoarrr, de vuilniskoarrr. En alle zonnige dagen daartussenin: Mr Sandman, pingpingpingpong. Ophélie rent naar de voordeur: de ijskoarrr, de ijskoarrr.
Terug van weg gaat het leven ook voor haar zijn normale gang. Op dinsdag tuutuut... de grrroentekoarrr. Neenee, zeg ik dan, een taxi. Op woensdag tuutuut... de vessskoarrr. Neenee, zeg ik alweer, een taxi. Op donderdag tuutuut... de ijskoarrr. Neenee, zeg ik nogmaals, een taxi. Op vrijdag tuutuut... een taxi? Neenee, zeg ik, de vuilkoarrr.
Abonneren op:
Posts (Atom)
