K3 rules

Ik herinner me zelf niet zo heel veel meer van wat we als kleuter op tv zagen. Vaagweg zie ik ons nog zitten ergens tussen 18u en 18.15 om naar 'De Berenboot' te kijken. Voor die tijd was er testbeeld en erna nog wat nieuws, vermoed ik. Misschien keken we ook wel naar 'Meneer de Uil'. Nog niet zo lang geleden kregen de kinderen van Johanna zo'n DVD. Pf, wat waren wij geduldige schepseltjes, die beesten doen niets anders dan kletsen, heel statisch allemaal.
De kinderen van nu willen dat elk programma zijn eigen zender, website en soundtrack heeft. En die muziekjes hebben Ophélie en Pierrot onderhand ook ontdekt op Youtube, venster op de wereld! De meeste van die songs worden gezongen door figuren die nog geen twee noten na elkaar toonvast kunnen uitbrengen. Je zou denken dat de technologie van vandaag die mankementen zou wegborstelen, maar nee, veel charmanter is het als Piet Piraat wat vals staat te kwelen dat hij binnenkort uitvaart met zijn scheve schuit. Om nooit meer terug te keren, hopen we.
Maar het moet gezegd, ook hier slaat het aan. Tegenwoordig schalt er regelmatig luid uit de computerboxen (wat de kwaliteit van de meeste liedjes ook al niet ten goede komt) een pinguïn die op de tonen van de macarena danst, een piepend kuiken, de voornoemde piraat en zijn trawanten (nooit geweten dat een stuurvrouw ook de baard in de keel krijgt). Het wordt al iets draaglijker als Spring over zijn juf van fysica gaat zingen.
Maar het summum blijft K3. Geen Nederlandse les kan daartegenop, moet ik toegeven, sinds onze chauffeur feilloos "van in Afrika tot in Amerika, enz" meezingt (alle eer aan Pierrot). En als 'Hippie shake" wordt ingezet en Pierrot nog snel even zijn speelgoedpiano met microfoon voor de computer sleept, weten we dat het weer een lange avond wordt.