Mmm, er blijken de afgelopen week wel meer dingen te gebeuren die een buitenlandbestaan minder aangenaam maken. Verschilt ons leven drastisch van een leven in eigen land? Dat zal wel, af en toe...
Het veelvuldige komen en gaan van mensen staat bovenaan mijn lijstje (deze week dan toch). Het voortdurend leren kennen van nieuwe gezichten zou verrijkend moeten zijn, maar nu kan ik enkel nog vrezen voor het afscheid nemen. We hebben tot dusver een adresboek met logeerplekjes over de hele wereld aangelegd, wat het reizen alleen maar kan vergemakkelijken. Maar toch, veel liever had ik wat van die mensen dicht bij me gehouden. En natuurlijk is de wereld klein geworden met skype, MSN, facebook, en nog wel meer. Maar wat graag zou ik gewoon ouderwets met een kopje in de hand zitten kletsen. En natuurlijk zien we elkaar wel nog eens weer op een dag ergens... Maar daar heb ik deze week zo weinig aan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik zit hier met mijn kopje groene thee achter de computer - één van de laatste zakjes uit Dakar, die kan je in België nu niet meer vinden...- en mis onze gezellige babbels vreselijk! Een mailtje, telefoontje of het vooruitzicht mekaar in de zomer terug te zien is allemaal fijn, maar zoals je zegt daar heb je op 't moment zelf niet veel aan...
Een reactie posten