Schoolgaande kroost

Een school zoeken op een vreemde plaats brengt een hoop kopzorgen mee. Niet alleen is er een aanbod aan systemen: Amerikaans, geaccrediteerd internationaal, Franco-Senegalees, Frans. Meestal is er ook een aanbod aan talen: Frans, bilingue, Engels, Wolof-Frans. En soms is er helemaal geen aanbod. Voor Ophélie zitten we in dat schuitje. Ze werd verondersteld naar dezelfde school als Pierrot te gaan, maar de juf gaat en de school sluit.
Dan moet een mens al eens creatief zijn met vijf min of meer Engelssprekende moeders bijvoorbeeld. Een maand geleden hebben we een systeem uitgewerkt waarbij vijf moeders (want bij expats loop je meestal aan tegen een boom van traditionalisme) elk een week lesgeven voor haar rekening neemt. Het rotatiesysteem zit hem niet alleen in de juf, maar ook in de locatie. We stelden een themalijst op en een inventaris van speeltjes die voor handen zijn. Daarnaast hebben we ook de akkefietjes als dagschema, activiteitenbord en luierassistente in voege. En maandag was Ophélie met schooltas en al op post. De nodige tranen zijn gevloeid, maar sinds maandagmiddag weerklinkt "hijahijaho" door ons huis...
Pierrot zit volgend jaar dan weer in een ander schuitje. Dat wat the International School of Dakar heet. Als een echte begint hij zijn internationale schoolloopbaan in pre-k4. Veel moeite heeft hij daar niet mee. Op Rainbow Nursery is hij nu al in de gunsten gevallen van een ferme Latina. Dat belooft.

Meer over Ophélie en haar school op dakarplayschool.blogspot.com