Neerslag van een doorsneetelefoongesprek:
Ik: Met Barbara
Ander kant: Salaam Aleikum
Ik: Aleikum Salaam
Ak: Ca va?
Ik: Ca va bien et vous?
Ak: Bien, ça va bien et la famille?
Ik: Ca va
Ak: Bien, ça va bien, bien...
Ik: ...?
Ak: Ca va
Ik: Euhm, c'est qui à l'appareil?
Ak: Euhm?
Ik: ...?
Ak: Adama?
Ik: Non, non, ce n'est pas Adama, c'est Barbara.
Ak: Adama? Adama?
Ik: Non, non, Barbara
Ak: Ce n'est pas Adama?
Ik: Non
Ak: Où est Adama?
En meestal geef ik het dan op en gooi de hoorn tegen alle nette manieren die ik heb geleerd in, nogal hardhandig neer. Maar op een betere dag gedraag ik me niet als het eerste het beste zichtbaar geïrriteerde nest en dan gaat het zo verder:
Ik: Il n'y a pas d'Adama ici.
Ak: Ah non? Ce n'est pas Adama?
En zelfs op een goeie dag, ja zelfs dan, eindigt het hier...
dinsdag 17 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten