St Louis, 'k heb mijn wagen volgeladen...

... en het bleek niet alleen die van ons. Met perfecte precisie hebben we ons vertrek gepland op de dag voor de Magal. Zegt je niets? Moslim Senegal des te meer. Driekwart Dakar (en dit is een hoofdstad van formaat!) hobbelde op vrijdag in alles wat vier wielen en een laadruimte heeft (en niet veel meer dan dat) op bedevaart richting Touba. Zeg maar naar Mekka, maar dan kleinschaliger. Voor ons bleek het echter grootschalig genoeg. Dakar-St Louis 260km, stapvoets betekent dat iets meer dan 6 uur onderweg. Net voorbij de fly-over richting Pikine (voor de kenners, geen 10 minuten van ons huis verwijderd, een goede drie kwartier onderweg) vroeg Pierrot of we al bij Louis waren. Zijn feestje zou zo wel gaan beginnen. En wat een volk had die Louis uitgenodigd.
Voor Rufisque, bijna van het schiereiland af, werd het me te veel. In de verwachting dat we nu wel het ergste achter de rug zouden hebben, voorspelde een agent files tot over Thiès. Voor mij was rechtsomkeer de enige uitweg. Voor de kinderen maakte het niet uit, als de koekjes maar aan een sneller tempo dan de auto bleven komen (de voorraad slinkte ondertussen zienderogen). Maar Sven is een doorbijter. Dus bleven we toch met de neus richting St Louis euhm, hoe heet zoiets, is er een werkwoord voor gemiddeld 17km per uur rijden?
Een kwart dag later, eindelijk de afslag Touba in zicht, konden we de karrenvrachten gelovigen uitwuiven. Full speed naar St Louis en het was nodig, want Pierrot begon zich zorgen te maken. Met zoveel genodigden zou de verjaardagstaart van Louis nu wel bijna op zijn...

foto au-senegal.com