Village des Arts

Je kent het gevoel wel. Je bent ergens al honderden keren voorbijgereden en elke keer opnieuw denk je: "Oh ja, hier moet ik ooit eens een keer komen rondneuzen." En terwijl je het denkt, dwalen je gedachten al weer af... tot je er nog een keer voorbijkomt. Le Village des Arts is zo'n plek.
En gelukkig is er dan de Dakar Women's Group die voor de hopeloze gevallen als ik een uitje richting Village organiseert.
Village des Arts is een kunstenaarscollectief met artiesten van allerlei slag: schilders, pottenbakkers, beeldhouwers met Afrikaanse roots. Na wat gewedijver met de overheid heeft het collectief toch een eigen domein met woon- en werkruimte kunnen veroveren. Wat op zich een prestatie is.

Het uitzicht doet denken aan de Education Centres in Botswana (en dat schrijf ik niet voor u, maar voor Sven, want wie gaat naar Botswana om Education Centres te bezoeken). De rijen met kleine ateliers met afdak netjes geordend naast elkaar, doen eerder militair aan. En een artiest zou zijn naam niet waardig zijn als hij daar niet eventjes een mouw zou aan passen. Beschilderde muren en luikjes zorgen voor de frivole noot.


De artiesten ter plekke deden zichzelf alle eer aan. Meer dan de helft kwam om dit vroege ochtenduur (rond elven) toch zijn bed niet uit, ondanks de belofte aan de organisatie van DWG. Hoedanook, mooie werken waren er wel te aanschouwen in de galerij en de ateliers van enkele dappere 'early birds'.

Het enige waar wij ons dan weer enigszins in verslikten, waren de volgende uitspraken in het vroege ochtenduur: "Wij, kunstenaars, mensen die creëren verdienen de onsterfelijkheid, jullie zijn verdiend sterfelijk." of "Ja, ik doe alles zelf, van het bedenken tot het creëren, maar soms laat ik iemand anders het brons in de vorm gieten. Dat heet delen." of "Ja, soms moet ik naar een prijsuitreiking als ik iets win, ik ben liever hier om te creëren, maar ja, het hoort bij de job." En deze laatste wil ik u ook niet onthouden: "U mag altijd terugkomen met uw echtgenoot." Lees geldschieter.

Ik zal eraan denken als ik nog eens voorbijrijd.