Viskom

Kort geleden kwam Liesbeth, een Nederlandse dame die in betere tijden collega was in de Nederlandse School, met een viskom vol visjes aanzetten. Een cadeau voor het bijwerken van haar oudste zoon in Nederlandse grammatica. Sinds het binnenhalen van die vissen, blijven hier heel wat mysteries onopgelost.
Het begon met natte vlekken op het tafelkleed en de mat. Systematisch moest ik met een handdoek de woonkamer rondgaan om waterplasjes op te drogen. Daarna verdwenen allerlei kleine speeltjes en bizar genoeg vonden we ze terug in... de visbak. Toen op een dag Ophélie kletsnat maar met de glimlach de keuken in kwam pletsen, gingen we op onderzoek. Het drijfnatte waterkippetje trippelde geniepig naar de viskom, stak beide armen tot aan de oksels in het water en deed of ze haar handen stond te wassen. Daarna kwamen gezicht en knieën aan de beurt. Ook Piet Piraat en kapitein Haak konden een wasbeurt gebruiken.
Sinds kort staat de viskom een etage hoger. Jammer, want Pierrot vond het heerlijk om samen met 'zijn' vissen tv te kijken vanop de salontafel. Eén hand in de kom en één hand druipend op het tafelkleed.