Gisteren werden we op de Belgische Ambassade uitgenodigd. Elke andere ambassade speelt gastheer voor zijn onderdanen op de nationale feestdag. Op 21 juli echter liggen alle Senegalese Belgen in blote buiken en billen op het strand van Blankenberge en zou de ambassadeur eenzaam zijn glas moeten heffen op de gezondheid van de koning (als de ambassadeur zelf al niet op het strand vertoeft - van Knokke welteverstaan).
Daarom wil de traditie dat residerende Belgen rond 15 november drinken op zijne majesteit. Ik vrees dat alleen enkelingen en ik het verband leggen met de dag van de dynastie, met dank aan juf Annie van het vierde leerjaar. Tijdens de WO-les werd 15 november in één adem met 11 november vernoemd. In ons schriftje plakten we met lettertjes uit een tijdschrift ijverig 'leve de koning'. Ze riep me voor de klas toen bleek dat ik in mijn huiswerk de slogan 'nooit meer oorlog' met één 'o' vooraan geplakt had. Met mijn 'hm, die moet ergens tussen de boterhammen terecht gekomen zijn' kon ze geen vrede nemen.
Voor de gelegenheid mocht gisteren de halve Belgische gastronomie aanrukken, speciaal overgevlogen door Air Brussels, zonder vertraging deze keer. Leffe en Hoegaarden à volonté. Bourgondisch zoals we het kennen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten