Ooit nog betekende regen alweer eens regen: de ongenode gast op elk Belgisch tuinfeest, de grijsmakende humeurige spelbreker, de norskijkende, kleurloze nattigheid, de al te vaak aanwezige, de reden waarom de zomervakantie in ons thuisland meer dan eens in het water is gevallen...
Maar in Senegal dan... Net voor het naar bed gaan, stond ik gisterenavond mechanisch mijn tanden te poetsen. Op dat moment van de dag is de ene helft van mijn brein al langzaam ingeslapen en ik kom enkel nog tot acties die de andere helft in zijn eentje aankan. Het centrum van alertheid moet nu net in dat deel van het brein zijn opgeslagen, want de dikke regendruppels die tegen het hete beton plensten zijn me niet ontgaan. Sven heeft het ook geweten, zijn beide hersenhelften werden vermoedelijk door mijn vreugdekreet opgeschrikt. Ik weet niet waar het vandaan komt, maar sinds Afrika raak ik in extase van de geurmengeling van regendruppels op heet beton, verwaterd stof en natte hitte (net als de geur van versgemaaid Belgisch gras op een zomerse dag, trouwens). Ik kan het dan ook niet laten om snel even naar beneden te rennen om aan de achterdeur die uitgeeft op een betonnen koer te staan snuffelen. Tegen de tijd echter dat ik daar aankwam (mijn andere hersenhelft heeft het iets moeilijker met het afdalen van trappen, maar dat kan ook hebben gelegen aan het feit dat ik mijn contactlenzen al uit had), was de laatste druppel al uit de wolken geperst. Hoedanook, als dit niet de aankondiging is van het regenseizoen, is het vast een voorteken van de verschroeiende temperaturen. Er bestaan nog zekerheden in deze wereld.
Temperatuur: 29°C
Relatieve vochtigheid: 70%
Kans op regen: 0%
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten