We zagen hem al van ver aankomen: Santa Claus op Pierrots school. Een week geleden begon het ongeveer. Ieder avond bij het eten kondigde Pierrot aan dat we stil moesten zijn, want hij zou voor ons zingen. Verplicht ritueel: eerst even de kaars van zijn zelfgemaakte kerststukje aansteken. En dan kwam er "Kwinkle, kwinkle (dixit Pierrot), little star", soms volgde er ook "Jingle bells" en de nieuwkomer van dit jaar was een lied over Santa Claus. Sven kent het niet, ik ken het en Pierrot kent het niet (helemaal). Met de weinige woorden die hij doorgaf, kon ook het internet niet veel helpen.
En vandaag was het dan de grote dag. Voor Pierrot is het bijzaak dat Santa zijn klas bezoekt, hij heeft hem namelijk al uitgebreid gesproken op 6 december. Veel belangrijker is dat hij voor ons mag zingen en dat hij eindelijk kan laten zien dat er inderdaad een lied bestaat dat begint met "Santa got stuck in the chimney" en eindigt met "Atchoum, atchoum". 
Het zingen verliep vlot, Santa kreeg genoeg aandacht van alle andere kinderen in de klas en ouders toonden zich bijzonder enthousiast. Toen was het voor alle kinderen van Rainbow Nursery School back to the business of the day: snacktime. Een feesttafel vol lekkere viezigheden stond nu al lang genoeg te lonken: aperoworstjes, chips, chocoladetaart, koekjes in alle kleuren van de regenboog, slagroomtaart, karamellen. Het schaaltje met stukjes meloen bleef onaangeroerd en Pierrots lievelingslunch kip met appelmoes eveneens.PS: Gemerkt hoe ook Ophélie snacktime weet te appreciëren?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten