In vergelijking met vorig jaar barst Pierrots voetbalclubje uit zijn voegen. Waar er toen nog op elke speeldag een ploegje van een achttal kinderen wat balletjes stond te trappen op een veel te groot terrein, wordt het speelveld nu in vier verdeeld en evenveel ploegen krijgen er simultaan training. Coach Aldo heeft tijdens de zomervakantie een team Senegalezen als co-coach klaargestoomd en hijzelf superviseert roterend de verschillende leeftijdsgroepen.
Rond het veld en bij de aangrenzende speeltuin is er steeds een aangename ambiance als op een Vlaamse kermis. De meeste moeders brengen naast een voetbalkind ook de rest van hun kroost mee, samen met alle oppassend personeel en wat nog meer aan rollend, rijdend en roterend in de kofferbak past. Zelf gaan ze aan de rand van het speelveld voor morele ondersteuning zorgen (lees: kletsen met andere moeders), terwijl een equipe nanny's met de ukjes in de zandbak rommelt. Heel lieflijk allemaal.
Tot vorige week. Een spraakmakend incident bewoog coach Aldo ertoe enkele drastische maatregelen te treffen. Het zat zo: in Pierrots groep (3&4-jarigen voor de goede verstaander) zit er een truitjestrekker. Het kind beoefent zijn stijl al sinds vorig seizoen en kan het echt niet laten. Zo correct als maar kan, wordt er door moederlief en trainend personeel flink op gereageerd. Wat meer kan je doen, maar het blijkt sterker dan hemzelf. De truitjestrekker had er vorige week weer eens eentje te grazen. De moeder van het slachtoffer had al de hele sessie binnensmonds zitten foeteren, maar toen haar zoons trui een maatje meer werd uitgerekt, kwam alle frustratie naar boven. Luidkeels schreeuwde ze haar eigen zoon in het Frans toe dat hij dat jong maar voor eens en voor altijd goed op zijn kop moest slaan. Het werd muisstil op de Vlaamse kermis.
De truitjestrekker werd uit voorzorg door moederlief het veld afgehaald en de discussie tussen beiden ouders was laaiend...
Coach Aldo kwam en zag en trok zijn conclusies: vanaf deze week staan alle moeders achter het traliewerk ver van het speelveld. Het is onmogelijk te herkennen wie de truitjestrekker nu weer beet heeft. Naast het werkloze toezien is ook de geanimeerde conversatie enigszins stilgevallen. Als resultaat blijven de moeders thuis en trekken de hordes nanny's op met kroost.
Rust en vree, thuis en daarbuiten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten