Ons leven als kabbelend beekje voelde de laatste tijd wel erg windstil aan. En steeds terugkerende discussies met vrienden of Dakar nu al dan niet de saaiste plek ter wereld is, deed ons besluiten daar wat verandering in te brengen.
Een bezoek aan "Le village des tortues" en een picknick bij Lac Rose was dan ook spicy genoeg voor een zondagse uitstap. Alhoewel het schildpaddenreservaat niet erg veel voorstelde, leken de kinderen toch erg opgelaten. En wij ook. De groene oase waarin we terechtkwamen, was een ware verademing. Zelfs nu het regenseizoen eindeloos blijft aanslepen (de troosteloze grijze ochtenden doen ons verdacht veel aan België denken, alleen werden deze temperaturen waarschijnlijk nooit in Ukkel genoteerd). Veel groener dan enkele grassprieten bij elkaar zal het in het immense bouwproject dat Dakar is, nooit worden.
En Ophélie noteert haar eerste wapenfeit: een ritje op de rug van een 100-jarige schildpad. Ik hoop dat de trots van het park na zo'n uitputtingsslag de nacht nog heeft gehaald.
Daarna richting Lac Rose, dat na het zoveelste bezoek tijdens ons verblijf hier (alweer meer dan drie jaar), toch een beetje van zijn charme heeft verloren. Maar voor een luxepicknick zijn we altijd te vinden. Net als de kinderen van het nabijgelegen dorp...
Onze discussies met vrienden nemen na zondag toch een andere wending: je maakt een stad zo saai of zo spannend als je zelf wil en in dit geval zal Lonely Planet ons een stukje moeten verder helpen.
5 opmerkingen:
Wauw op de schildpad zitten, dat mochten wij niet meer. Noa's neefje Lars in 2000 nog wel, maar daarna was dit hoogtepunt verboden. Dus zeer uniek!
Lieke en Annique & co
Goed dat je op een schildpad laat zitten, daarmee weten ze later wat België is (kwestie van makkelijke metafoor)
Mario en co
Hallo wat leuk Ophélie en Pierrot op zo een grote schildpad, dat hebben wij nog nooit gezien en waren jullie niet bang? toch plezant om zulke tafereeltjes te zien,dat vertel ik hier verder hoor.Deze middag hebben wij bezoek gekregen van moeke,Ruth, Eva, Kaat en Basje.
Kaat wordt reeds een hele juffrouw
en Basje een guitige kapoen maar zulke deftige woorjes spreken als Ophélie dat kan hij nog niet.
Nog veel groetjes van tante Thea en Oma en een dikke zoen!
Als Pierrot bij ons is, zullen wij dan de blog aanvullen?
Moeten we dan best naar Planckendael op zoek naar schildpadden, kwestie van de heimwee te beperken?
Of is het konijn van pappie voldoende?
Waaaaauw! Krijgt Pierrot al een motor? En ik niet?(haha) Ik ben nochtans al 11! Het eerste woordje van Victor was ook kaka: daarmee bedoelde hij auto.
Vele groeten van Emma en co xxxx
(hier vanuit het koude België)(brrr)
Een reactie posten